bu sigara paketlerinin uzerindeki saglik uyarilari icinde yurdum insane icin en caydirici olan mesaj buymus. daha dogrusu bu degil de iste spermleri oldurur falan filan. sagliginiz bozulur, olursunuz, su olur bu olur kimsenin umrunda degil. yeter ki erkeklige halel gelmesin. hatta sanirim karadeniz bolgesi’nde (ikinci agizdan bir bilgi anlatiyorum ve kimden duydugumu bile hatirlamiyorum. yalan dolan sallama olabilir simdiden belirteyim)tekel bayileri uzerinde bu mesaj olan kartonlari almak istemiyorlarmis dagiticilardan, “elimizde kaliyor, satamiyoruz” gerekcesiyle.
bence bu blogger denen meretin acilis sayfasina da boyle bir uyari ilistirsinler bir koseye, “blogger olma kicin buyur” falan yazsa ya mesela sagda solda bir yerlerde. resmen muptela oldum kardesim olmaz ki ama boyle. yazmaya baslamadan once cevremdeki bloggerlara mutemadiyen “aman ne zevk aliyorsunuz ki ondan, ne geyik sey” diye bikbik ederdim. ama yooookkk, kazin ayagi oyle degilmis megersem. son 3 yildir her turlu sozluk, forum, ivir zivirin tozunu yutmus bir insan olarak bendeniz suraya yazmaktan aldigim keyfi hicbir seyden alamaz oldum. ha tabii bir de yatagimin tavani var ama oraya yazmak cok fazla ergonomik olmadigi icin uzun calismalara pek uygun bir zemin degil kendisi. en fazla birkac cumle… lakin burasi oyle degil. bir kere bana ait, kurallari ben koyarim istedigimi yazar istedigimi silerim kimse de karisamaz benden baska (bkz: blog kurallari). yani kendi kendime konusur gibiyim. ama bir yandan da isteyen herkes okuyabiliyor uzerine dusunebiliyor yorum yapabiliyor, yani ayni anda baskalariyla da konusuyorum.
hem sadece yazar olarak muptela olmadim, okur olarak da muptela oldum. hani boyle her gun 10 tane gazete alip (teey tey bizim zamanimizda gazete alinir da okunurdu, internetten okumazdik biz gazeteleri. hala da sevmiyorum su online gazete okuma isini ya neyse o da baska bir yaziya kalsin artik.) hepsinin en azindan mansetlerine goz atmadan gune baslayamayan insanlar vardi(r) ya (hala var mi bilemedim o yuzden r parantez icinde) ben de onlarin blog versiyonu oldum. her gun esin dostun bloglarina siradan tik tik bakiyorum, yeni bir sey var mi diye. eger en ustteki baslik yenilenmisse ve ilgimi de cektiyse okumadan gecemiyorum. cidden hastalik oldu artik bende. o arada tuhaf da bir sey kesfettim: bloglar sahiplerinin kisiliklerini yansitiyor. hem de icerik itibariyle degil (zaten onun kisiligimizi yansitmasindan daha dogal bir sey yok da) sekil itibariyle. kisiler gunluk hayatlarinda giymeyi sevdikleri renkleri, uzerlerinde tasimayi sevdikleri sembolleri falan tasiyorlar bloglarinda da, templatelerini ona gore seciyorlar (benimki turkuaz mavisi siz dusunun artik gerisini)
hayir merak ediyorum ne zaman gecer hevesim, ya da hevesim gecince ne olur bloguma? atsan atilmaz satsan satilmaz simdi. zaten kim ne yapsin boyle aptirik zoptirik bir adresi. olsun ben gene de seviyorum onu. iyi ki de yapmisim oooh canim benim…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder